Հականիկոլական բողոքի ու ցասման ալիքն անկասելի է

Դեպի Էջմիածին Դավիթ Համբարձումյանի նախաձեռնած երթը և Մայր Աթոռի բակում հավաքված հոծ բազմության փաստը հստակորեն արձանագրում է որակապես նոր իրողության մասին, այն է՝ հականիկոլական բողոքի ու ցասման ալիքն անկասելի է:

Արժանապատվություն ունեցող և հայկական պետություն ցանկացող զանգվածները բողոքի արտահայտման ու Նիկոլից ազատվելու ձև են փնտրում, ուստի ինչքան շուտ մանդատակիր ընդդիմությունը Նիկոլին հեռացնելու, եթե կուզեք՝ Նիկոլին իշխանազրկելու, եթե կուզեք՝ Նիկոլին իմպիչմենտի ենթարկելու ծրագրում իմի գա, այնքան լավ հենց մանդատակիր ընդդիմության համար:

Որովհետև ակնահայտ է՝ հարցը լուծվելու է ժողովրդական լայն զանգվածների մասնակցությամբ՝ փողոցային ճնշմամբ:

Փողոց դուրս եկած բողոքը կա և փողոցը փնտրում է առաջնորդողներին ու ծրագրին:

Փնտրում է ու գտնելու է՝ մանդատակիր ընդդիմության տեսքով, թե ոչ, բայց հաստատ գտնելու է:

Գտնելու է այնպես, ինչպես բոլորի համար անակնկալ կերպով 1990-ին գտավ Վազգեն Սարգսյանին՝ Սովետաշենում, Կռազի «բորտի» վրա…

Եվ, եթե առաջնորդողներին գտավ մանդատակիր ընդդիմության շարքերից դուրս միջավայրում, ապա հենց այդ պահից սկսած այդ ընդդիմության քաղաքական ակցիաների գինը ոչ թե զրոյի, այլ մինուս անվերջության է ձգտելու:

Միհրան ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Մեկնաբանություններ